Posiadam naprawdę ruchliwe i żywe dziecię, co na czterech literach dłużej niż minuty nie usiedzi, no chyba że zatkam je na chwilę czymś do zjedzenia. "Żywe srebro" - tak kwitują nasi znajomi i rodzina patrząc na wybryki naszego potomka. Ja nazywam to bardziej dobitnie. Toż to istny szatan wcielony! Do tego trwający od kilkunastu dobrych tygodni bunt dwulatka, budzący trwogę i rwanie włosów z głowy u rodziców pociech będących przed lub w trakcie trwania tegoż szacownego zjawiska (OK, żeby nie generalizować, to było o mnie). Rodzice trzylatków oddychając spokojnie mówią "easy men, przejdziesz to". Zresztą co tu dużo mówić, rodzice małych pociech doskonale wiedzą o czym mowa i już sama nie mogę się doczekać, kiedy to ja będę tym luzakiem mówiącym z uśmiechem na ustach znerwicowanym rodzicom dwulatków: "izi men...".
Przechodząc do meritum sprawy, czyli sposobu na poskromienie małej bestyjki... muszę z całą odpowiedzialnością rzec, że od pewnego czasu codziennie zachodziłam w głowę, co tu wymyślić małej do zabawy. Bo ileż można oglądać te same książeczki, bajeczki, składać te same klocki, niańczyć te same maskotki i śpiewać w kolko te same piosenki aż do utraty głosu przez żywicielkę. Wcale się nie dziwię mojej małej bestii, że się nudziła, bo ja sama śmiertelnie byłam tym znudzona. Z pomocą przyszedł niezawodny wujek Google i masa forów internetowych, blogów itp. I Eureka! Potem sama siebie skarciłam! Że też wcześniej o tym nie pomyślałam?!?! Tym bardziej, że uważam siebie za osobę dość kreatywną :D. Potem dotarło do mnie, że ciągle tkwiłam w niemowlęcym świecie i ciągle uważałam moje dziecko za małego dzidziusia, które może co najwyżej pobawić się maskotkami i książeczkami czy zabawkami interaktywnymi... A przecież taki mały człowiek tak pragnie maksymalnie eksplorować świat wokół niego! Niemal w narkotycznym szale pędziłam na zakupy w poszukiwaniu bibuł, ozdobnych plastikowych nożyczek, flamastrów wszelkiej maści, plasteliny, papierów kolorowych, naklejek, brokatów i farbek! Wszystkie kreatywne "przydasie" trzymamy w specjalnym Hanusiowym pudełku i staramy się urozmaicać czas nasze pociechy wypróbowując co rusz coś nowego :)
No i od niemal dwóch tygodni w naszym domu rządzi artystka malarka. Przechodzimy fascynację malowania farbkami. Co prawda malowanie farbkami akwarelowymi skończyło się wypiciem kolorowej wody dosłownie po 3 minutach, a odwróciłam się tylko na 5 sekund od małej! Ale za to z farbkami do malowania paluszkami poszło duuuużżoooo lepiej i dosłownie co drugi dzień malujemy łapkami. Lepszym słowem chyba tu będzie... ekhmmm wyżywamy się artystycznie na kartce. Najlepiej wychodzi nam odbijanie rączek na kartce, któremu towarzyszy zawsze słowo "pac!". Zabawa na około 20 minut, potem kolejne 20 na doprowadzenie najbliższego otoczenia do stanu względnej czystości... Ale fun i smile na twarzy jest :)
The latest news jest u nas kolorowanka/malowanka do malowania wodą. Efekty zobaczcie sami...
Zaczęło się słodko, wręcz fantastycznie! fotografowany obiekt wykazuje wzmożone zainteresowanie czynnością.
Chwilę później ręka powędrowała tam gdzie nie powinna!
Jeszcze chwila skupienia, matka może bezpiecznie fotki cykać :)
aby chwilę później samodzielnie wyczyścić pędzle i pokazać, że to już koniec show...
Matka! Wymyśl coś nowego! Nie mam zamiaru mizdrzyć się przed aparatem!
PS. Znowu zdjęcia czarno-białe, mam jakąś obsesję na ich punkcie :D
Panna Mo.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz